myrol

Zewnętrze osobowości

Wpisy z okresu: 4.2009

Wierzba

1 komentarz

Wierzba..
Drzewo piękne,
znak młodości.
Choć dumnie się pręży,
to brak jej miłości.
Nie złamie jej wiatr,
lecz ona pochylona.
Choć myśleć nie chce,
wciąż zamyślona.
I nie filozofie,
lecz własne życie rozważa.
Jak by była szczęśliwa,
stojąc u progu ołtarza.
Jak by się ona wtedy czuła,
spełniona.
Gdyby wędrówka serca,
była zakończona.
I rozpacza tak wierzba,
kolejny dzień z tysiąca.
Bo to jest wierzba.
Wierzba płacząca.

Miłość…
uczucie, pogłębienie,
we dwoje,
radość z drugim ja.

Ale,
czy czasem,
nie samotność?
niemożność, niespełnienie?

Żyjąc kochamy,
kochając cierpimy,
cierpiąc żyjemy.

Koło,
błędne koło,
istnieje jednak,
brama, wolność,
wyzwolenie.

Miłość-połączenie…


  • RSS